Τρίτη 22 Απριλίου 2008
Και ρυπαίνουν και τα πληρώνουμε!!
Το τελευταίο διάστημα στη Λάρισα έχει κάνει την εμφάνισή της μια νέα ιδιότυπη πηγή ρύπανσης του περιβάλλοντος. Διαβάζοντας τώρα αυτές τις γραμμές κάποιοι Λαρισαίοι και όχι μόνο ίσως αναρωτηθούν πια είναι η αιτία της ρύπανσης για την οποία γίνεται λόγος πιο πάνω. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό όσο παράξενο κι αν φανεί είναι απλή κι αυτό διότι η πηγή ρύπανσης για την οποία μιλάμε είναι τα εκατοντάδες διαφημιστικά φυλλάδια που οι περισσότεροι από εμάς βρίσκουμε κάθε μέρα μπροστά στις εισόδους των σπιτιών μας ή στους δρόμους. Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί ότι τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια έξαρση σε αυτό το φαινόμενο.
Μία άλλη τώρα εξίσου σημαντική πλευρά αυτού του ζητήματος την οποία κρίνω σκόπιμο να θίξω είναι η ακόλουθη: Όπως όλοι γνωρίζουμε για την παραγωγή του διαφημιστικού αυτού υλικού γίνονται από την πλευρά των επιχειρήσεων κάποιες δαπάνες. Οι δαπάνες αυτές εντάσσονται στο λειτουργικό κόστος κάθε επιχείρησης το οποίο στη συνέχεια ενσωματώνεται στις τιμές των προϊόντων της και τελικά το πληρώνουμε εμείς οι καταναλωτές. Δηλαδή όπως ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης μπορεί να καταλάβει μιλάμε για μία κατάσταση επιβάρυνσης η οποία έχει τη μορφή αλυσίδας και η οποία επιβαρύνει από τη μία πλευρά το περιβάλλον με τον τρόπο που αναλύθηκε πιο πάνω και από την άλλη εμάς τους καταναλωτές. Τώρα βέβαια διαβάζοντας τα παραπάνω κάποιοι μπορεί να αντιτάξουν ότι στην περίπτωση αυτή η επιβάρυνση είναι έμμεση και πολύ μικρή για κάθε προϊόν. Αναφορικά λοιπόν με αυτό το επιχείρημα αξίζει να τονιστεί ότι η επιβάρυνση, όσο μικρή κι αν είναι δεν παύει να υπάρχει και μάλιστα σε μία εποχή κατά την οποία οι τιμές των αγαθών είναι δυσβάσταχτες για τους καταναλωτές. Τελειώνοντας πρέπει να πω ότι αδυνατώ να καταλάβω τη λογική «πράγματα για τα οποία πληρώνουμε να ρυπαίνουν!!!.»
Μία άλλη τώρα εξίσου σημαντική πλευρά αυτού του ζητήματος την οποία κρίνω σκόπιμο να θίξω είναι η ακόλουθη: Όπως όλοι γνωρίζουμε για την παραγωγή του διαφημιστικού αυτού υλικού γίνονται από την πλευρά των επιχειρήσεων κάποιες δαπάνες. Οι δαπάνες αυτές εντάσσονται στο λειτουργικό κόστος κάθε επιχείρησης το οποίο στη συνέχεια ενσωματώνεται στις τιμές των προϊόντων της και τελικά το πληρώνουμε εμείς οι καταναλωτές. Δηλαδή όπως ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης μπορεί να καταλάβει μιλάμε για μία κατάσταση επιβάρυνσης η οποία έχει τη μορφή αλυσίδας και η οποία επιβαρύνει από τη μία πλευρά το περιβάλλον με τον τρόπο που αναλύθηκε πιο πάνω και από την άλλη εμάς τους καταναλωτές. Τώρα βέβαια διαβάζοντας τα παραπάνω κάποιοι μπορεί να αντιτάξουν ότι στην περίπτωση αυτή η επιβάρυνση είναι έμμεση και πολύ μικρή για κάθε προϊόν. Αναφορικά λοιπόν με αυτό το επιχείρημα αξίζει να τονιστεί ότι η επιβάρυνση, όσο μικρή κι αν είναι δεν παύει να υπάρχει και μάλιστα σε μία εποχή κατά την οποία οι τιμές των αγαθών είναι δυσβάσταχτες για τους καταναλωτές. Τελειώνοντας πρέπει να πω ότι αδυνατώ να καταλάβω τη λογική «πράγματα για τα οποία πληρώνουμε να ρυπαίνουν!!!.»
ActiVist
23 Απριλίου 2008 στις 3:30 μ.μ.
Αν λοιπόν πάψουμε να αγοράζουμε τα προϊόντα που διαφημίζονται σε αυτά τα φυλλάδια , θα πάψουμε αρχικά να τα πληρώνουμε και τέλος θα πάψουν να μας ρυπαίνουν.
Δεν είναι άσχημη η ιδέα αυτή.
Μόνο που πρέπει να τους δείξουμε ότι δεν αγοράζουμε για αυτόν ακριβώς τον λόγο.
Δεν αγοράζουμε τα προϊόντα αυτά διότι μας ρυπαίνουν την πόλη.
Γιατί αλλιώς μπορεί να νομίζουν διάφορα, π.χ. ότι είναι ακριβά , δεν μας ταιριάζουν , δεν μας αρέσει η ποιότητά τους κ.α.
Ποιος μπορεί να είναι ο τρόπος ώστε να το ξε-καθαρίσουμε;